ابوطالب عموى پیامبر صلى الله علیه و آله و یار و یاور وى، و پدر امیرمؤمنان على علیه السلام، با تمام وجود در خدمت اسلام و رسول اکرم صلى الله علیه و آله بود و در این راه از هیچ کوششى دریغ نداشت. بسیاری از شعرهای وی در دفاع از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سروده شده است.

امیرمؤمنان على علیه السلام، مردم را به فراگیرى شعرهاى ابوطالب فرا مى‏خواند و از آنها مى‏خواست که به فرزندان خود نیز بیاموزند[۱]. از میان روایتهاى مختلفى که از اشعار ابوطالب شده است، روایت ابو هفّان مهزمى عبدالله بن احمد عبدى بصرى (م ۲۵۷ ق) از اتقان بیشترى برخوردار است. در این کتاب ۲۹ قصیده از شعرهاى سید بطحاء ابوطالب علیه السلام آمده است.

دیوان شیخ الأباطح‏، با احتساب استدراک‌ها و رساله‏ الروض النزیه که در پایان آن آمده‏، در ۱۶۶ صفحه (و بدون آن ۹۵ صفحه) به وسیله مجمع احیاى فرهنگ اسلامى قم انتشار یافته است.

[۱] . وسائل الشیعه، ج ۱۷، ص ۳۳۱، ح ۲۲۶۹۱.